KARATE

Puste ręce – Karate

Stworzone na Okinawie Karate było nauczane i praktykowane jako sztuka bardzo skutecznej samoobrony. Najprawdopodobniej wiele zawdzięcza ono chińskim emigrantom, którzy zapoznali okinawczyków z właściwymi dla nich sposobami bronienia się. Przyjmuje się, że chińskie sztuki walki zostały zaadaptowane do lokalnych potrzeb i dzięki temu powstała ta oryginalna odmiana sztuk walki. Ten wpływ pokazuje sam źródłosłów słowa – według jednej z interpretacji ma ono znaczyć „chińska ręka”. Niektórzy znawcy historii Karate dzielą jeszcze bardziej szczegółowo jej rozwój. Wyróżniają pięć okresów – hinduski, chiński, okinawski, japoński i ogólnoświatowy.

Charakterystyczne dla tej sztuki walki jest używanie w walce jedynie rąk i nóg. Uderzenia, kopnięcia i bloki stanowią podstawę technik. Karate do rangi najważniejszych zasad podnosi perfekcję techniki, precyzję, siłę i kondycję. Umiejętność szybkiej, adekwatnej reakcji również jest elementem nauki. Nie mniej ważną cechą tej sztuki walki jest droga rozwoju duchowego, której celem jest doskonałość. W Karate większe znaczenie ma więc sam proces formowania adepta, jego ciągła praca nad sobą, swoimi umiejętnościami niż czysta skuteczność w walce. W drodze ewolucji Karate podzieliło się na trzy odmiany: tradycyjne, sportowe i duchowe.

W naszym dojo praktykujemy styl Shotokan, którego twórcą i pierwszym mistrzem był Gichin Funakoshi. Nauczyciel wymagający, ale także niestrudzony popularyzator tej sztuki walki. Dzięki jego wysiłkom, licznemu gronu wybitnych wychowanków, późniejszych mistrzów Shotokan jest ćwiczone niemal na całym świecie. Nazwa Shotokan oznacza „szkoła Shoto" lub "szkoła, w której uczy Shoto". Wyraz "Shoto" oznacza "fale sosen". Gichin Funakoshi używał go jako pseudonimu podpisując swoje prace kaligraficzne i literackie.

Mini Słowniczek: